Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.
“Często w chorobliwej percepcji czujemy, że lekkie jak puch krajobrazy - kobieca suknia na zakręcie drogi po południu, czy zaprzeczająca wiekom stałość drzewa na tle bladego, porannego nieba - mają coś wartościowego, jakąś złotą cnotę, którą musimy uchwycić. Jednak gdy patrzymy później na taką scenę czy układ stwierdzamy, że straciła dla nas swoją wartość i znaczenie. Może dzieje się tak dlatego, iż rzeczy, które widzimy, posiadają jakąś nieuchwytną jakość, a sugerują tylko umysłowi coś zupełnie innego, co pozostaje niezapamiętane. Zbity z tropu umysł, nie w pełni odczuwający przyczynę tego nagłego zrozumienia, pojmuje obiekt, który go podniecił i jest zaskoczony, że ten obiekt nie jest tego wart.”
[H.P. Lovecraft ‘Ukochani zmarli’, z opowiadania 'Nocny ocean’] 
Reposted bysonechka sonechka

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl